เซียนจริง ซินเจียง Amazing Xinjiang EP.1

สวัสดีครับ

เมื่อต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมาผมกับเพื่อนและครอบครัวไปเที่ยวเขตปกครองตัวเองซินเจียงอุยกูร์ เขตปกครองตัวเองหนึ่งของจีนกัน แรกเริ่มเดิมทีเรารู้จักซินเจียงจากที่พ่อของเพื่อนผมเล่าให้ฟังว่ามันมีพื้นที่นึงของจีน ที่คนมีเชื้อสายเติร์ก หน้าตาจะเป็นแขกๆฝรั่งๆ ไม่เป็นตี๋เป็นหมวยแบบคนจีนทั่วไป วิถีชีวิตวัฒนธรรมของเขาก็แตกต่างด้วย คือนับถือศาสนาอิสลาม และรับวัฒนธรรมมาจากอินเดียและแถบเอเชียกลางจนไปถึงตุรกีเสียมากกว่า เรานั่งดูภาพดูวิดิโอกันมาตั้งแต่ยังเรียน ป.ตรีไม่จบ ตอนนี้พวกเราก็ปีกกล้าขาแข็งพอสมควร ก็เลยชักชวนกันไปเที่ยวซินเจียงกันครับ เป้าหมายหลักก็เพื่อที่จะไปถ่ายรูปวิวและคน โดยความสำเร็จสูงสุดที่เราตั้งไว้คือถ่ายรูปภูเขาเขียวๆที่เต็มไปด้วยต้น Apricot สีชมพูเต็มไปหมด ที่เราจะได้ถ่ายกันในวันหลังๆของทริป

31 มีนาคม 2560 เวลา 02.00 น. ผมบินจากสนามบินสุวรรณภูมิ มุ่งสู่อูรุมชี เมืองหลวงของเขตปกครองตัวเองซินเจียงอุยกูร์ เปลี่ยนเครื่องที่กว่างโจว และถึงอูรุมชีเวลา 13.30 น. ที่สนามบินอูรุมชี ผมมีไกด์มารอรับอยู่แล้ว เพื่อพาผมไปเชคอินโรงแรม โปรแกรมวันนี้ไม่มีอะไรมาก คืออยู่เฉยๆรอทีมจากซาอุฯมาสมทบในวันพรุ่งนี้เช้า

แต่จะเป็นไปได้เหรอที่ผมจะอยู่เฉยๆ?

โรงแรมที่เข้าพักชื่อ Tumaris ซึ่งไกด์ของเราได้เลือกให้เป็นอย่างดีแล้ว ว่ามันตั้งอยู่ในย่านที่เราจะเดินชมวิถีชีวิตของชาวอุยกูร์ในเมืองได้ง่ายๆ เป้าหมายของผมก็คือ food street ข้างๆมัสยิด Erdao

20170331 _DSC2085

โดยรวมแล้ว ย่านนี้ของอูรุมชีค่อนข้างที่จะมีสีสันและพลุกพล่าน ต่างกับระหว่างทางจากสนามบินเข้าเมืองมา ที่มีสีตุ่นๆให้ความรู้สึกหดหู่มากๆ

ถนนคนเดินแห่งนี้ สินค้าหลักก็มีอาหาร เสื้อผ้า พรม สิ่งที่ประทับใจผมที่สุดก็คือบางร้านเราสามารถหยิบของกินมายืนกินตรงหน้าร้านได้เลย กินเสร็จยื่นตังค์ให้ เกินไปเขาก็ทอน เสร็จ ผมก็หยุดกินไก่ย่าง ตับแกะย่าง และลูกชิ้นต้มจนอิ่มเลย เสียเงินไปแค่ยี่สิบสองหยวนเอง

20170331 _DSC2097

20170331 _DSC2107

ร้านที่ผมอยากนั่งแต่ไม่ได้นั่งคือร้านเคบับ กับร้านที่ขายไก่ทอดคล้ายเคเอฟซี และขายไส้กรอกข้าวที่ผมก็ได้กินหลังจากนั้น เคบับบางที่ก็อร่อย บางที่ก็เหนียวไป ส่วนไส้กรอกข้าวตอนแรกคิดว่ามันคล้ายๆไส้อั่ว แต่จริงๆไม่เลย เขาเอาไปต้มกับซุปแทนที่จะย่าง ก็ไม่ค่อยถูกปากสักเท่าไหร่ ส่วนตับย่างนั้นอร่อยเหาะไปเลย ไปแล้วต้องกิน และต้องกินร้านที่จิ้มเครื่องเทศเยอะๆ ยิ่งเผ็ดยิ่งอร่อย ข้างนอกจะเผ็ด ข้างในจะหวานด้วยรสชาติตับ กินตอนอากาศหนาวๆ ฟินนนนนน

ที่ซินเจียง ป้ายทุกป้ายจะต้องมี 2 ภาษาครับ คือภาษาอุยกูร์กับภาษาจีน ภาษาอุยกูร์จะเขียนด้วยตัวอักษรอาหรับ และเป็นตระกูลเดียวกับภาษาตุรกี บ้านเมือง ถนนหนทางภายในเมืองอูรุมชีก็ประมาณนี้แหละครับ

20170331 _DSC2129

20170331 _DSC2134

สำหรับวันนี้ก็มีเรื่องจะเล่าแค่นี้แหละ นี่แค่วันแรกเท่านั้น ยังมีอีก 8 วันเต็มๆ
ถ้าชอบก็กดไลค์กดแชร์ให้เพื่อนดู ถ้าไม่ชอบหรือหมั่นไส้ ก็กดไลค์กดแชร์ให้เพื่อนมาช่วยด่ากันนะ ถ้าอยากพูดคุยก็หลังไมค์มาได้
หรือว่าจะไปคุยกันในเพจก็ได้ครับ: https://www.facebook.com/LensCarlJeiss/
หรือ IG: https://www.instagram.com/ipiak/

แล้วเจอกันในตอนต่อไป กับภูเขาสีแดงที่มอดไหม้ตลอดเวลา ที่ปรากฎในตำนานไซอิ๋ว และหมู่บ้านเก่าแก่กลางทะเลทราย
ขอกล่าวลาแบบซินเจียงครับ – ระฮมัต

Advertisements

Author: Pakpoom

A Thai student in Germany, "it's not easy to be an adult".

2 thoughts on “เซียนจริง ซินเจียง Amazing Xinjiang EP.1”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s